</>

لینوکس‌پارسی

مرجع فارسی آموزش لینوکس

Gentoo • Arch • Debian • Ubuntu • Kali • Parrot
پرش به محتوای اصلی

Command Palette

Search for a command to run...

پارتیشن‌بندی در Arch Linux

آشنایی کامل با پارتیشن‌بندی دیسک در Arch Linux: GPT/MBR، EFI، swap، btrfs subvolumes و بهترین ساختار برای سیستم شما.

متوسط۸ دقیقه مطالعهآخرین بروزرسانی: ۹ تیر ۱۴۰۵ویرایش در گیت‌هاب

پارتیشن‌بندی یکی از مهم‌ترین گام‌های نصب Arch Linux است. انتخاب درست ساختار پارتیشن‌ها، تأثیر مستقیمی بر عملکرد، نگهداری و انعطاف‌پذیری سیستم شما در آینده دارد. در این آموزش، مفاهیم و روش‌های پارتیشن‌بندی را به‌طور کامل مرور می‌کنیم.

مفاهیم پایه#

پارتیشن چیست؟#

پارتیشن (Partition) بخشی منطقی از یک دیسک فیزیکی است که به‌صورت جداگانه مدیریت می‌شود. هر پارتیشن می‌تواند فایل سیستم، نقش و اندازهٔ متفاوتی داشته باشد.

جدول پارتیشن‌ها#

دو نوع اصلی جدول پارتیشن وجود دارد:

جدولپشتیبانی از UEFIحداکثر اندازهتعداد پارتیشنتوصیه
GPTبلهبسیار بزرگ۱۲۸سیستم‌های جدید UEFI
MBR (dos)خیر (فقط BIOS)۲ ترابایت۴ اصلیسیستم‌های قدیمی BIOS

GPT را ترجیح دهید

اگر سیستم شما از UEFI پشتیبانی می‌کند (اکثر سیستم‌های تولیدشده پس از ۲۰۱۲)، از GPT استفاده کنید. GPT مزایای زیادی دارد: پشتیبانی از دیسک‌های بزرگ، redundancy در هدر، و سازگاری با systemd-boot.

ابزارهای پارتیشن‌بندی#

Arch ISO شامل چندین ابزار پارتیشن‌بندی است:

# رابط کاربری ساده و رنگی (پیشنهادی برای مبتدیان)
cfdisk /dev/sda
 
# رابط متنی سنتی
fdisk /dev/sda
 
# ابزار قدرتمند با امکانات بیشتر
parted /dev/sda
 
# برای دیسک‌های NVMe
cfdisk /dev/nvme0n1

شناسایی دیسک‌ها#

قبل از پارتیشن‌بندی، باید دیسک‌های موجود را شناسایی کنید:

# مشاهدهٔ دیسک‌ها و پارتیشن‌ها
lsblk
 
# مشاهدهٔ جزئیات کامل
fdisk -l
 
# شناسایی نوع دیسک (NVMe در برابر SATA)
lsblk -d -o NAME,ROTA,TYPE,SIZE,MODEL
# ROTA=1 یعنی دیسک چرخان (HDD)، ROTA=0 یعنی SSD

دیسک درست را انتخاب کنید

دقت کنید دیسک درستی را انتخاب می‌کنید. اشتباه در پارتیشن‌بندی می‌تواند تمام داده‌های دیسک اشتباه را پاک کند. همیشه با lsblk مطمئن شوید.

ساختارهای رایج پارتیشن‌بندی#

ساختار ۱: UEFI با ext4 (پیشنهادی برای مبتدیان)#

پارتیشناندازهنوعفایل سیستمنقطهٔ نصب
/dev/sda1۱ گیگابایتEFI SystemFAT32/boot
/dev/sda2معادل رم (تا ۸G)Linux swapswap[SWAP]
/dev/sda3باقی‌ماندهLinux filesystemext4/

ساختار ۲: UEFI با btrfs و subvolumes#

پارتیشناندازهنوعفایل سیستمنقطهٔ نصب
/dev/sda1۱ گیگابایتEFI SystemFAT32/boot
/dev/sda2معادل رمLinux swapswap[SWAP]
/dev/sda3باقی‌ماندهLinux filesystembtrfs/ (با subvolumeها)

ساختار ۳: BIOS/Legacy با MBR#

پارتیشناندازهنوعفایل سیستمنقطهٔ نصب
/dev/sda1۲ گیگابایتLinux filesystemext4/boot
/dev/sda2معادل رمLinux swapswap[SWAP]
/dev/sda3باقی‌ماندهLinux filesystemext4/

ساختار ۴: پارتیشن /home جداگانه#

اگر می‌خواهید داده‌های کاربر را جدا نگه دارید تا در صورت نصب مجدد سیستم حفظ شوند:

پارتیشناندازهنوعنقطهٔ نصب
/dev/sda1۱ گیگابایتEFI/boot
/dev/sda2۸ گیگابایتswap[SWAP]
/dev/sda3۴۰ گیگابایتfilesystem/
/dev/sda4باقی‌ماندهfilesystem/home

پارتیشن EFI (ESP)#

پارتیشن EFI System Partition (ESP) محل ذخیرهٔ بوت‌لودرهای UEFI است. مشخصات آن:

  • فایل سیستم: FAT32
  • حداقل اندازه: ۳۰۰ مگابایت (۱ گیگابایت پیشنهادی)
  • نوع پارتیشن: EFI System
# ساخت پارتیشن EFI با cfdisk
# نوع را "EFI System" انتخاب کنید
 
# فرمت کردن
mkfs.fat -F32 /dev/sda1

ESP مشترک با ویندوز

اگر ویندوز نصب دارید، ESP از قبل وجود دارد (معمولاً ۱۰۰ مگابایت). می‌توانید از همان ESP استفاده کنید، اما مطمئن شوید فضای کافی دارد. در غیر این صورت، اندازهٔ آن را با ابزار ویندوز افزایش دهید.

پارتیشن Swap#

Swap فضای مجازی روی دیسک است که وقتی رم پر می‌شود، استفاده می‌شود. دو راه برای ایجاد swap وجود دارد:

روش ۱: پارتیشن swap (سنتی)#

# ساخت پارتیشن با نوع "Linux swap"
mkswap /dev/sda2
swapon /dev/sda2
 
# بررسی
swapon --show

روش ۲: فایل swap#

اگر پارتیشن swap نساخته‌اید، می‌توانید از فایل swap استفاده کنید:

# ساخت فایل swap 8 گیگابایتی
dd if=/dev/zero of=/swapfile bs=1M count=8192 status=progress
chmod 600 /swapfile
mkswap /swapfile
swapon /swapfile
 
# افزودن به fstab
echo "/swapfile none swap defaults 0 0" >> /etc/fstab

اندازهٔ swap

  • برای دسکتاپ با رم کافی: معادل رم یا نصف آن
  • برای لپ‌تاپ با hibernate: حداقل معادل رم
  • برای سرور: بسته به بار کاری

اگر مطمئن نیستید، ۸ گیگابایت مقدار امنی است.

انتخاب فایل سیستم#

فایل سیستممزایامعایبمناسب برای
ext4پایدار، سریع، سادهبدون قابلیت پیشرفتهاکثر کاربران
btrfsاسنپ‌شات، فشرده‌سازی، subvolumeکمی کندتر، فرگمنت‌شدگیکاربران پیشرفته
xfsعالی برای فایل‌های بزرگبدون shrinkسرورهای فایل
f2fsبهینه برای SSD و فلشسازگاری کمتردستگاه‌های با SSD
zfsبسیار قدرتمندمصرف رم بالا، مجوزسرورهای حرفه‌ای

پارتیشن‌بندی با cfdisk گام‌به‌گام#

cfdisk /dev/sda

۱. در پرسش اول، gpt را انتخاب کنید ۲. فضای خالی (Free space) را انتخاب کنید و [ New ] را بزنید ۳. اندازهٔ ۱G را وارد کنید و Enter را بزنید ۴. با [ Type ] نوع را به EFI System تغییر دهید ۵. فضای خالی بعدی را انتخاب و [ New ] را بزنید ۶. اندازهٔ 8G را وارد و نوع را به Linux swap تغییر دهید ۷. فضای خالی باقی‌مانده را انتخاب و [ New ] را بزنید ۸. با Enter تمام فضای باقی‌مانده را بگیرید (نوع پیش‌فرض Linux filesystem درست است) ۹. [ Write ] را بزنید، yes را تایپ کنید و Enter را بزنید ۱۰. با [ Quit ] خارج شوید

پارتیشن‌بندی با fdisk (خط فرمان)#

fdisk /dev/sda
 
# در محیط fdisk:
g          # ساخت جدول GPT جدید
n          # ساخت پارتیشن جدید
1          # شمارهٔ پارتیشن
<Enter>    # شروع پیش‌فرض
+1G        # اندازه
t          # تغییر نوع
1          # EFI System
n          # پارتیشن بعدی
2
<Enter>
+8G
t
19         # Linux swap
n
3
<Enter>
<Enter>    # تمام فضای باقی‌مانده
w          # ذخیره و خروج

btrfs Subvolumes#

اگر btrfs را انتخاب کرده‌اید، می‌توانید از subvolumeها برای سازماندهی بهتر استفاده کنید:

# فرمت کردن با btrfs
mkfs.btrfs -f /dev/sda3
 
# نصب موقت
mount /dev/sda3 /mnt
 
# ساخت subvolumes
btrfs subvolume create /mnt/@
btrfs subvolume create /mnt/@home
btrfs subvolume create /mnt/@snapshots
 
# جدا کردن
umount /mnt
 
# نصب مجدد با subvolume ریشه
mount -o subvol=@,compress=zstd /dev/sda3 /mnt
mount --mkdir -o subvol=@home,compress=zstd /dev/sda3 /mnt/home
mount --mkdir -o subvol=@snapshots,compress=zstd /dev/sda3 /mnt/.snapshots

مزیت btrfs

با btrfs می‌توانید با ابزارهایی چون snapper یا timeshift قبل از هر به‌روزرسانی اسنپ‌شات بگیرید و در صورت خرابی، به حالت قبل برگردید. این قابلیت، ریسک rolling-release بودن Arch را به‌شدت کاهش می‌دهد.

نصب پارتیشن‌ها#

پس از پارتیشن‌بندی و فرمت، پارتیشن‌ها را در /mnt نصب کنید:

# ابتدا پارتیشن ریشه
mount /dev/sda3 /mnt
 
# سپس پارتیشن بوت (UEFI)
mount --mkdir /dev/sda1 /mnt/boot
 
# در صورت داشتن پارتیشن home
mount --mkdir /dev/sda4 /mnt/home
 
# فعال‌سازی swap
swapon /dev/sda2

تولید fstab#

پس از نصب پایه با pacstrap، فایل fstab را تولید کنید:

genfstab -U /mnt >> /mnt/etc/fstab
 
# بررسی
cat /mnt/etc/fstab

گزینهٔ -U از UUID استفاده می‌کند که پایدارتر از نام دستگاه است.

خلاصه#

در این آموزش آموختید:

  • تفاوت GPT و MBR
  • ساختارهای رایج پارتیشن‌بندی
  • کار با cfdisk و fdisk
  • انتخاب فایل سیستم مناسب
  • پیکربندی btrfs subvolumes

اکنون می‌توانید با نصب پایهٔ Arch Linux ادامه دهید. در آموزش بعدی، با pacstrap و chroot آشنا می‌شویم.

پرسش‌های رایج#

آیا می‌توانم پارتیشن‌ها را بعداً تغییر دهم؟#

تغییر اندازهٔ پارتیشن‌ها ممکن است اما خطرناک است. ext4 و btrfs از رشد (grow) پشتیبانی می‌کنند. کوچک‌کردن (shrink) ext4 ممکن است اما برای btrfs ساده‌تر است. همیشه قبل از تغییر، از داده‌ها نسخهٔ پشتیبان تهیه کنید.

بهتر است /home جدا باشد؟#

برای کاربرانی که سیستم را زیاد نصب مجدد می‌کنند، بله. اما برای اکثر کاربران دسکتاپ، یک پارتیشن ریشهٔ بزرگ کافی است و در صورت نیاز از btrfs subvolumeها می‌توان استفاده کرد.

اندازهٔ پارتیشن EFI چقدر باشد؟#

حداقل ۳۰۰ مگابایت، پیشنهادی ۱ گیگابایت. اگر چندین کرنل یا بوت‌لودر نصب دارید، فضای بیشتری اختصاص دهید.

اشتراک‌گذاری:

این صفحه در تاریخ ۹ تیر ۱۴۰۵ به‌روزرسانی شده است.